opracowanie scenariusza Grzegorz Bral, Krzysztof Majchrzak
muzyka Jacek Hałas
scenografia Bohdan Cieślak
kostiumy Grupa MIXER
efekty specjalne Zbigniew Modej STUNTS INCORPORATED POLAND
choreografia Aleksandra Lemm
reżyseria światła: Tomasz Walesiak
asystent reżysera: Krzysztof Strużycki
występują: Marta Dobecka, Lena Frankiewicz, Irena Jun, Marta Malinowska, Monika Obara, Monika Świtaj, Stanisław Brudny, Dariusz Jakubowski, Mateusz Lewandowski, Janusz Stolarski, Krzysztof Strużycki
„Ćwiczenia z Ionesco” to kilka etiud, z których każda odnosi się do fragmentów z innej sztuki autora. Są etiudy oparte na tekście, są też oparte na milczeniu i samym ruchu, są też etiudy będące połączeniem tekstu, ruchu i obrazu. Naszym założeniem było powołanie nieco odrębnej konwencji do każdej etiudy. Kiedy czyta się sztuki Ionesco, stereotypowe przyporządkowywanie go do „teatru absurdu” wydaje się nieaktualne. To życie jest groteskowe i absurdalne. Ionesco jedynie wydobywa z rzeczywistości to, co w niej i tak jest zawarte. A że czasem brzmi to groteskowo? Cóż: „Literatura jest obsesją. Nie ma obsesji, nie ma literatury. Zdrowie nie jest ani poetyckie, ani literackie. Nerwica to przejaw kondycji ludzkiej, jest echem warunków, które nie są zawinione przez pisarza. To życie, w którym nie da się żyć!” (Ionesco)
„Ćwiczenia z Ionesco” w reżyserii Grzegorza Brala to znakomity miniprzegląd twórczości mistrza teatralnego absurdu, a przy tym nowe spojrzenie na jego dobrze znane utwory. Ciekawie pomyślana „Łysa śpiewaczka” (w stylistyce komiksu) i „Lekcja” (nieme kino) są dowodem na to, że w teatrze liczą się nie tylko nowatorskie rozwiązania, lecz także solidne wykonanie. A tego ostatniego aktorom Teatru Studio – zwłaszcza świetnym w etiudzie „Krzesła” Stanisławowi Brudnemu i Irenie Jun – odmówić nie można.
„Lekcja absurdu”, Filip Przedpełski,
Newsweek Polska nr 19/15.05
Bral w duecie z Majchrzakiem pokazali jak wiele jeszcze zagadkowych ścieżek może jeszcze prowadzić do sensu zapisanego w tych utworach, które – wydawałoby się tak dobrze znamy. (…) Spektakl trwa zaledwie godzinę, jest gęsty od znaczeń, z imponującymi partiami wokalnymi, gorący emocjonalnie.
„Pieszo po ziemi i w powietrzu”,
Tomasz Miłkowski, Przekrój nr 18/02.05
„Ćwiczenia z Ionesco” to godzina zabawnej i lekkostrawnej gry z widzem ukazująca duże możliwości aktorów Studia. (?) seria etiud, które ogląda się z zainteresowaniem.
„Brudny i Jun w absurdalnym świecie Ionesco”
Jan Bończa-Szabłowski, Rzeczpospolita online, 23-04-2011
(…) w spektaklu Brala uderza jego niezwykła plastyczność. Reżyser tworzy gotowe obrazy – statyczne bądź ruchome, dialogowane lub pantomimiczne, ale zawsze piękne w swojej formie. Niemal dla każdego fragmentu udaje mu się znaleźć osobny styl inscenizacji.Nie można mu (…) odmówić estetycznego piękna i precyzji w formie, które sprawiają, że rzecz to przyjemna dla oka i ucha, a przy tym nie pozbawiona momentów skłaniających do refleksji.
Karolina Matuszewska, Nowa Siła Krytyczna, 22.03.2011
