23 stycznia 2012, godz. 19.00, klubokawiarnia Bratnia Szatnia, wstęp wolny
„Dalej było: >>księżyc świecił srebrzyście jak dziś, takie chwile są niezapomniane, taka noc bywa tylko raz<<. Zorientowałem się, że mam dwa elementy przyszłego przedstawienia – Zakopane i dancing” (Jerzy Grzegorzewski).
„Zastygły od niewyrażalnego mrozu płomień – oto, w kategoriach fizycznych sprzeczności, wyrażona jedność w wielości idealnego dzieła sztuki. Zawsze płomienie nie są dość palące, zawsze mróz, który je ścina, nie jest dość potężny. Dlatego każde całą istotą stworzone dzieło artysty jest tylko stopniem do następnego” (Stanisław Ignacy Witkiewicz).
Rozmowa z Ewą Bułhak, wybitną znawczynią teatru Jerzego Grzegorzewskiego i Michałem Mizerą, pracownikiem naukowym Instytutu Badań Interdyscyplinarnych Artes Liberales, o opartym na tekstach Stanisława Ignacego Witkiewicza i ks. Józefa Tischnera przedstawieniu Jerzego Grzegorzewskiego Halka Spinoza, albo Opera utracona, albo Żal za uciekającym bezpowrotnie życiem (1998), widzianym w perspektywie sporu o kształt Teatru Narodowego anno Domini 1997. Spotkanie poprowadzi Mateusz Żurawski.
Projekt Ponowocześni / Nienowocześni to cykl spotkań, poświęconych obecności tradycji awangardowych we współczesnej kulturze i sztuce, dla których punktem wyjścia jest działalność artystyczna twórców Teatru Studio, Jerzego Grzegorzewskiego i Józefa Szajny.
