Satyagraha to opera w trzech aktach na orkiestrę, chór i solistów z librettem Glassa i Constance de Jong . Została komponowana w 1979 r. przez Philipa Glassa, znanego kompozytora muzyki filmowej (m.in. Godziny, Sen Kasandry, cykl Koyaanisqatsi, Powaqqatsi, Naqoyqatsi).
Opera jest luźno oparta na życiu Mohandasa K. Gandhiego. Opowiada o pobycie Gandhiego w Afryce Południowej i jego walce z „Black Act” – ustawą ograniczającą swobodę przemieszczania się społeczności hinduskiej w tym kraju. Wczesne lata działalności Gandhiego pozwoliły mu ukształtować filozofię tzw. biernego oporu.
Satyagraha jest drugą częścią Trylogii Portretów Glassa, czyli oper o mężczyznach, którzy zmienili świat (obejmuje również Einsteina na plaży i Akhnaten ). Styl Philipa Glassa można ogólnie określić jako minimalistyczny, ale muzyka w ?Satyagraha” jest nieco bogatsza, wykraczając poza ramy minimnalizmu. Obsada opery obejmuje 2 soprany, 2 mezzosoprany, 2 tenory, baryton, 2 basy i duży zespół chóru. Orkiestrę tworzą smyczki i instrumenty dęte.
W inscenizacji zaproponowanej przez artystów z Metropolitan Opera Richard Croft po raz kolejny wcieli się w rolę Gandhiego. Tę realizację operową „Washington Post” nazwało „głębokim i pięknym dziełem teatru”.
W sanskrycie „satya” oznacza prawdę, a „satyagraha” – siłę, moc prawdy. Owa prawda stała się jedną z zasad ruchu Gandhiego przeciwko antyhinduskiemu rasizmowi w Afryce Południowej, który z czasem przerodził się w kampanię mającą na celu wyzwolenie mieszkających tam Hindusów spod hegemonii kolonialnej Wielkiej Brytanii.
obsada:
Rachelle Durkin (Miss Schlesen),
Richard Croft (M. K. Gandhi),
Kim Josephson (Mr. Kallenbach),
Alfred Walker (Parsi Rustomji);
dyryguje: Dante Anzolini
czas trwania: 4 godz. 13 min., 2 przerwy
libretto w języku sanskrit
napisy w języku polskim i angielskim
