Warszawska Noc Tańca powstała z myślą o warszawskich artystach. Jest to impreza o charakterze promocyjno-integracyjnym, której pierwsza edycja odbyła się w grudniu 2007 r. Trwa 7 godzin non stop, od 17.00 do 24.00, raz w roku podsumowując najciekawsze wydarzenia ostatniego sezonu. W programie WNT 2011 pojawią się projekty warszawskich choreografów uznane przez Radę Artystyczną za najciekawsze przedsięwzięcia zrealizowane w tym roku. Będą to zarówno miniatury choreograficzne, jak i pełne spektakle.
WNT towarzyszą także projekty multimedialne i muzyczne, tworzone przez artystów współpracujących ze sceną tańca.
Bilety w cenie 20 zł do nabycia w kasie Teatru Studio lub on-line
Bilety dla profesjonalistów: choreografowie, tancerze, menadżerowie kultury, animatorzy, etc. związani z szeroko pojętą dziedziną tańca współczesnego oraz działanością pokrewną.
Bilet – professional w cenie 10zł – rezerwacja tutaj
Organizator:
Fundacja Ciało/Umysł | www.cialoumysl.pl | info@cialoumysl.pl
Miejsce: Foyer
17.00-17.30
Prezentacja Warszawska Scena Tańca/infrastruktura
Janusz Marek/Centrum Sztuki Współczesnej: Wizja koncepcji Warszawskiego Centrum Sztuki Tańca
Julia Hoczyk/Instytut Muzyki i Tańca: Raport o warszawskim tańcu
17.40-18.40
Warsztat taneczny oraz pokaz stylu Modal Underground
Kama Giergoń
Modal Underground to nie tylko technika, lecz przede wszystkim spójna i oryginalna wizja artystycznego przekazu stworzona przez Thierry Vergera pokazuje świat tańca, ludzi i przedmiotów w sposób pozornie niezgodny z ich naturą, dzięki czemu zarówno twórca, jak odbiorca może na nowo odkryć otaczającą rzeczywistość. 90-minutowa lekcja pokazowa oraz krótki spektakl w choreografii Kamy Giergoń pt. Chateaux d’oubli będą wprowadzeniem w rzeczywistość Modal. Kama Giergoń – współpracuje z francuskim choreografem Thierrym Vergerem, promuje i rozpowszechnia w Polsce jego autorską technikę tańca MODAL UNDERGROUND. Kieruje zespołem MODAL PL z siedzibą w Warszawie.
20.40-21.05
Kącik premier/ Rafał Dziemidok/ Grupa Artystyczna KONCENTRAT
Na prezentację KONCENTRATU złożą się dwa elementy – omówienie działalności grupy oraz – zilustrowana materiałem muzycznym i filmowym – zapowiedź spektaklu Lamentacje, którego premiera odbędzie się w 2012 r.
Przedstawienie wpisuje się w stylistykę campu, bazując na jego definicji zawartej w eseju S. Sontag. Drugim, ważnym odniesieniem dla Lamentacji jest amerykański modern dance, a zwłaszcza postać Marthy Graham, której wyrazista emocjonalność – niegdyś czytelna i przejmująca – współcześnie może wydawać się przerysowana, campowa.
Spektakl łączy tekst, taniec, sztukę performance, wszystkie użyte abstrakcyjnie. Pierwsze próby odbyły się we wrześniu 2011 r. podczas festiwalu poetyckiego Manifestacje w Warszawie.
Rafał Dziemidok – rocznik 71. Pracował z Dada von Bzdulow, Gdańskim Teatrem Tańca, Compagnie Yvette Bozsik. Od 1997 r. działa niezależnie – jako tancerz, aktor i choreograf. Jego choreografie pokazywane są na polskich i zagranicznych scenach oraz festiwalach tańca. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2007 r. Od 2005 r. współtworzy Grupę Artystyczną KONCENTRAT. Jako pierwszy polski choreograf został doceniony przez międzynarodowe jury networku Aerowaves, które skupia 42 europejskich przedstawicieli świata tańca. Za spektakl Kra został zakwalifikowany do TOP 10 AEROWAVES w 2011 r.
22.10-22.30
Kącik premier/Ilona Trybuła/„dd.mm.rrrr.”
Spektakl „dd.mm.rrrr.” koncentruje się na doświadczeniu obecności i różnych stanów ducha, które pojawiają się zarówno w codziennym życiu, jak i w tanecznej rzeczywistości. Ruch jest ich dopełnieniem, nadaje im formę w czasie i przestrzeni.
Taniec jest wyborem w każdej chwili, szczególnie w improwizacji, która odbywa się w czasie rzeczywistym na oczach widzów. Mocne współistnienie obrazu, dźwięku, muzyki i tańca ma na celu umożliwienie jak najpełniejszej, wielopoziomowej percepcji.
Ilona Trybuła, tancerka, choreograf, improwizator, nauczyciel, jedna z prekursorek tańca improwizowanego w Polsce. Od 1994 r. działa niezależnie, tworząc spektakle, uczestnicząc w projektach artystycznych i edukacyjnych.
Wykładowca przedmiotu improwizacja na Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina w Warszawie i w Szkole Aktorskiej H. i J. Machulskich, twórca Festiwalu improwizacji Tańca SIC!, Studia Ciało, Kolektywu Melba, stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2010 r.
Miejsce: Schody
ARYA wariacje
Sylwia Hanff – taniec butoh
India Czajkowska – muzyka
ARYA wariacje to improwizacja butoh wpisująca się w nurt poszukiwań prowadzonych przez Sylwię Hanff w ramach projektu Czarna latifa. Eksploracja botuh jako tańca medytacyjnego ma umożliwić dotarcie do najgłębszych i najprawdziwszych wymiarów własnej osobowości.
Arya – wariacje jest ponownym spotkaniem Sylwii Hanff (tancerki butoh, choreografki, nauczycielki technik pracy z ciałem i medytacji, reżyserki od 9 lat prowadzącej Limen – Teatr Ciała) z Indią Czajkowską (kompozytorką, wokalistką, pianistką tworzącą eksperymentalne przestrzenie z użyciem elektroniki i sonorystyki). Wcześniej artystki spotkały się m.in. w performance pt. Mudra.
Miejsce: Duża Scena
19.00-19.45
Kontrasty
WTT Warszawski Teatr Tańca
Idea, reżyseria i choreografia: Aleksandra Dziurosz
Muzyka: Aleksandra Bilińska, Stanisław Moryto, muzyka ludowa
Kostiumy: Natalia Roefler-Rejzmund
Scenografia: Magdalena Brzeska
Światło: Bartosz Miłosz Martyna, Prot Jarnuszkiewicz (konsultacje)
Projekt graficzny: Julia Kwinto i Weronika Rudkiewicz
Obsada: Aleksandra Dziurosz, Anna Maria Karabela oraz gościnnie: Anna Majder i Adam Strug
Kontrasty to spektakl poruszający fundamentalne kwestie związane z ludzką egzystencją. Artyści stawiają pytania dotyczące świata wyznawanych wartości, społecznych zależności i jednostkowych emocji. Przedstawienie jest także refleksją na temat tradycji i jej roli we współczesności. Co spowodowało, że dla wielu nie jest już bazą, drogowskazem i źródłem natchnienia? Inspiracją przy powstawaniu spektaklu były tradycyjne teksty i melodie regionu kurpiowskiego.
dr Aleksandra Dziurosz – tancerka, choreograf, reżyser, nauczyciel tańca współczesnego, pomysłodawca i założyciel Warszawskiego Teatru Tańca, wykładowca Akademii Muzycznej w Łodzi oraz Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, na którym w 2009 r. uzyskała tytuł doktora sztuki w zakresie tańca.
Jest choreografem i reżyserem spektakli i ok. 120 etiud tanecznych prezentowanych na polskich i zagranicznych scenach.
Partnerem Warszawskiego Teatru Tańca jest Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie
21.15-21.45
?O Loie Fuller?
Ola Maciejewska
Loie Fuller (1862 – 1928) jest legendarną figurą tańca współczesnego oraz interdyscyplinarnej sceny artystycznej. Jako jedna z pierwszych wprowadziła w tańcu scenicznym efekty wizualne i świetlne, jak również kolaż materiałów i faktur. Bazując na twórczości Fuller, Ola Maciejewska skupia się na relacji pomiędzy ciałem tancerza a obiektem.
Spektakl balansuje na krawędzi tańca i rzeźby, przedmiotu i podmiotu, choreografii i performance - mieszanka niezwykle oryginalna i zaskakująca w wyrafinowanym doborze środków artystycznych.
Ola Maciejwska - pracuje i mieszka w Holandii, zadebiutowała jako choreograf serią spektakli unforgettable existents prezentowanych w Holandii i Niemczech w latach 2010 – 2011. Ukończyła wydział choreografii Akademii Tańca Codarts w Rotterdamie. Obecnie prowadzi badania na Uniwersytecie Utrecht (MA) związane z rolą przedmiotów, materiałów oraz nieożywionych aktorów w tańcu.
22.40-23.20
flitter, flutter, glitter, glutter or the any combination of the four (lub jakakolwiek kombinacja czterech powyższych)
Koncepcja: Justin F. Kennedy
Choreografia i wykonanie: Justin F. Kennedy i Anna Nowicka
Kostiumy i scenografia: Sasa Kovacevic
Muzyka: Johannes Wengel
Mentor: Christiane Berger
Produkcja: HZT Berlin
Spektakl poruszający tematykę komunikacji poprzez stworzenie warunków do swobodnego dialogu pomiędzy performerami, publicznością i przestrzenią/scenografią. Wyobraźnia, ruch i wrażenia zmysłowe stają się zarówno środkiem, jak i pretekstem do komunikacji. W świecie, w którym coraz częściej funkcjonujemy w przestrzeni wirtualnej, a mniej czasu spędzamy na interakcjach twarzą w twarz, spektakl stawia pytanie o rolę teatru jako miejsca spotkania.
Justin F. Kennedy, amerykański tancerz, choreograf i nauczyciel, mieszkający i pracujący w Berlinie. Ukończył wydział tańca i choreografii na Wesleyan University, obecnie studiuje choreografię na Uniwersytecie Ernst-Busch w Berlinie. Od 2008 r. pracował z choreografem Tomi Paasonen (PAA) i występował gościnnie w Operze Berlińskiej Unter den Linden. Jest też autorem dwóch filmów tanecznych: MIMESIS i EX-LAND. Występował w musicalu Peaches does herself w choreografii Jeremy Wade oraz otrzymał tegoroczne stypendium DanceWeb i stypendium Amerykańskiej Fundacji Wolności.
Anna Nowicka, tancerka, choreograf, pedagog i psycholog, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, Salzburg Experimental Academy of Dance, dyplomowany instruktor tańca współczesnego. Brała udział w spektaklach tanecznych i teatralnych w Polsce i za granicą. Za jedno z najważniejszych dowiadczeń uznaje pracę z Malą Kline. W sezonie 2008/2009 uczestniczyła w Słowenii w podyplomowym programie Tomiego Janezica dla performerów. Obecnie studiuje choreografię na HfS Ernst-Busch w Berlinie. Jest stypendystką Studienstiftung des deutschen Volkes. Otrzymała nagrodę DAAD (Deutscher Akademischer Austausch Dienst).
Miejsce: Mała Scena
20.10-20.30
Karmi-go
koncepcja/ruch: Iza Szostak
muzyka: Kuba Słomkowski
Inspiracją do performance’u jest popularny film z YouTube, potocznie nazywany Polak karmi aligatora w USA. Treść filmu, a dokładniej poszczególne słowa i sytuacje, stanowią punkt wyjściowy do poszukiwań ruchowych i dźwiękowych.
Wykorzystując takie elementy jak ruch, dźwięk, kompozycja ciała w przestrzeni, kostium, rekwizyt i zwierzę, performerzy rozkładają kadr z filmu na odseparowane części, które po ponownym scaleniu tworzą zupełnie nowy kontekst.
23.30-24.00
Close to gate No. 5 (or landscape clitoris)
premiera: Studio 28, Mediolan, 29 maja 2011
koncepcja, kreacja i wykonanie: Anna Piotrowska
muzyka: Dario Congedo, Giulio Escalona, Anna Piotrowska
video: Mariano Leotta
przedstawienie przygotowane w ramach projektu DanceMe. (www.danceme.org)
produkcja: Perypezye Urbane Media Collective
www.danceme.org
Przedstawienie Close to gate No.5 (or landscape clitoris) Anny Piotrowskiej powstało na zaproszenie Perypezye Urbane Media Collective z Mediolanu w ramach interdyscyplinarnego projektu DanceMe. Uczestnictwo w systemie było wielką lekcją pokory, nauką słuchania i zrozumienia drugiego artysty.
Close to gate No. 5 jest swoistą obserwacją i uczestniczeniem w długim artystycznym procesie, często wymagającym przesuwania granic wartości artystycznych i przełamywania barier własnych przyzwyczajeń, ale w zgodzie z samym sobą.
Taniec jest narzędziem poruszającym emocje i wyobraźnię, poprzez które można poczuć się wolnym w sztucznej wolności.
W przedstawieniu Close to gate No. 5 znajdziemy odniesienia z perspektywy intuicji i gender.
Miejsce: Modelatornia/ Sala Prób
19.45-20.00/21.45-22.15
Man?s Best Friend
Ramona Nagabczyńska
Spektakl jest próbą odpowiedzi na pytania o naturę, istotę i rolę tożsamości, o granicę między cielesną i niematerialną sferą ludzkiej konstrukcji. Czy tożsamość to nasze ciało, wyraźnie wyodrębnione z bezładu materii? ?Ja? stało się rzeczą, albo na odwrót – rzeczy stały się mną. Niezależnie jak to nazwiemy, wszystko staje się platformą do eksperymentów i konsumpcji.
Ramona Nagabczyńska, rocznik 84?. Polko-Kanadyjka. Studiowała taniec współczesny w Hochschule fur Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem oraz w The Place w Londynie. Pracowała jako tancerka m. in. dla Polskiego Teatru Tańca, Teatru Tańca Zawirowania, Marysi Stokłosy, Shobana Jeyasingh Dance Company, Darkin Ensemble, Tom Dale Company. Współpracuje z Clod Ensemble, choreografem Davidem Wampachem, Kayą Kołodziejczyk oraz Good Girl Killer z Gdańska. Jest członkiem kolektywu U/LOI. Tworzy także własne prace (Man?s Best Friend, 2009, Turao/Dziw, 2010).
Miejsce: Foyer/Korytarz
Filmy i instalacje
17.00-24.00
Persona
Kreacja postaci, ruch sceniczny: Paulina Święcańska, Małgorzata Pianowska
Realizacja: Jakub Kasznia
Punktem wyjścia jest fakt, że człowiek nie zna samego siebie, jest wielością. Nie spostrzega zmiany, żyje w swoim ostatnim ?ja?.
Persona czyli maska, jaką człowiek przybiera na użytek społeczny, to kompromis pomiędzy jednostką a społeczeństwem, pośrednik między ego a światem zewnętrznym.
W instalacji video Persona autorki badają i eksplorują różnorodność pojęć esencji i osobowości. Poruszamy też kontrowersyjny problem ukrytych fantazji kobiet, zniewolenia kobiety przez społeczeństwo, jego rytm.
Persona jako ukryte pragnienia kobiet.
Paulina Święcańska, performerka, choreografka, animatorka kultury. Jej edukacja wywodzi się z dziedziny muzyki, tańca i szeroko pojętej kultury współczesnej. Od czterech lat jest intensywnie zaangażowana w technikę improwizacji oraz kontakt improwizację, praktykując na warsztatach m.in w Izraelu, Brazylii, Indiach i Europie. Zafascynowana watsu oraz bondage. Obecnie studiuje i analizuje zjawisko performance’u społecznego.
Małgorzata Pianowska, performerka, tancerka, fotografka oraz menedżerka projektów kulturalnych z dziedziny tańca; z wykształcenia socjolożka, badaczka kultury współczesnej. Uzależniona od bycia w drodze, podróżniczka.
Zgłębiająca sztukę tańca oraz różne techniki rozwoju ciała i ducha (yoga, kalaripayattu) podczas licznych podróży po Europie, Azji – głównie w Indiach – oraz w Australii. Rozwija swoją technikę tańca opartą o metodologię tańca współczesnego i improwizację, metodę POP (psychologii zorientowanej na proces), BMC, poszukuje ruchu autentycznego. Ostatnio zafascynowana aikido oraz capoeirą angola.
Prezentacje warszawskich artystów, archiwum C/U
17.00-24.00
Akcja OW! – Oblepmy Warszawę
koncepcja: Małgorzata Pianowska
realizacja: Karma Fryc
muzyka: Szymon Pejski
Akcja OW! została zapoczątkowana przez Małgorzatę Pianowską w czerwcu 2011r. Inspiracją były działania z zakresu site specific, flash mob, street art.
Z wydarzenia powstałego na portalu facebook artystka zrekrutowała obecnych uczestników akcji. Co znamienne, projekt ten jest w całości antykomercyjny. Pierwsze ?oblepianie? odbyło się w centrum Warszawy w lipcu 2011. Grupa OW! liczy obecnie 57 aktywnie działających członków.
Dzięki zaangażowaniu młodych operatorów filmowych i fotografów możemy zaprezentować krótkometrażowy film- ?Akcja OW!?.
Wielobarwna architektura ciała w przestrzeni miejskiej, ludzkie ?wlepki?, ciało jako materiał tworzący – ale i tworzony, idea wspólnego działania/kreacji, gdzie każdy może zostać twórcą, dołączyć ? oraz dobra zabawa- to główne przesłanki każdej Akcji OW.
Małgorzata Pianowska, performerka, tancerka, fotografka oraz menedżerka projektów kulturalnych z dziedziny tańca; z wykształcenia socjolożka, badaczka kultury współczesnej. Uzależniona od bycia w drodze, podróżniczka. Zgłębiająca sztukę tańca oraz różne techniki rozwoju ciała i ducha (yoga, kalaripayattu) podczas licznych podróży po Europie, Azji – głównie w Indiach – oraz w Australii. Rozwija swoją technikę tańca opartą o metodologię tańca współczesnego i improwizację, metodę POP (psychologii zorientowanej na proces), BMC, poszukuje ruchu autentycznego. Ostatnio zafascynowana aikido oraz capoeirą angola.
17.00-24.00
Instalacja Multimedialna Jedność w Różnorodności
Amira Bocheńska
Multimedialny projekt łączący fotografię i film, otwarty na interakcję z przypadkowym widzem. Punktem wyjścia dla twórczyni instalacji była technika Passing Through stworzona przez Davida Zambrano, jednego z najwybitniejszych artystów międzynarodowej sceny tanecznej. Istotną rolę pełni tu improwizacja, której kluczowym elementem jest intuicyjne poruszanie się w przestrzeni i rozwój wyobraźni przestrzennej.
Projekt proponuje opowieść o wszechobecnym ruchu natury, w który wpisany jest człowiek. Do jej ilustracji posłużyło kilkanaście wielkoformatowych fotoplansz z wizerunkami tancerzy, którzy brali udział w warsztatach tanecznych Davida Zambrano na Kostaryce oraz film powstały podczas warsztatów. Widzowie instalacji będą mieli możliwość swobodnego przemieszczania się pomiędzy fotoplanszami, nieświadomie realizując technikę Passing Through.
Amira Bocheńska (ur.81) – fotografka, dokumentalistka. Ukończyła Wydział Fotograficzny w London Collage of Communication. W 2011 r. zrealizowała projekt Jedność w Różnorodności podczas I Kongresu Tańca w Warszawie. Autorski film Go zainaugurował Międzynarodowy Kongres Tańca w Warszawie. Od maja 2011 r. uczestniczy w wydarzeniach ruchu M15, dokumentując filmowo jego przebieg.
Wystawy: 2006: ?Pretty Sharpies?, La Viande, Hoxton Square, Londyn; 2007: ?Forgotten?, Vinyl Bar, Camden, Londyn
2007: ?Wykluczone!, metro, Warszawa; 2009: Photography degree show, London Collage of Communication, Londyn, BUW, Warszawa; 2011: ?Jak Ida?.
