O HISTORII GALERII STUDIO

O HISTORII GALERII STUDIO

O HISTORII GALERII STUDIO

Galeria Studio w Warszawie powstała w 1972 z inicjatywy Józefa Szajny. Od początku prowadziła interdyscyplinarny program: organizowała wystawy, performansy i tworzyła zbiór dzieł sztuki współczesnej.

Józef Szajna, przejmując dyrekcję Teatru Klasycznego w 1972, zamierzał przekształcić go w nowoczesną scenę. Zamówił projekt przebudowy wnętrza teatru u Oskara Hansena, który zaplanował odwrócenie relacji scena – widownia, zaprojektował mobilne krzesła i balkony, chcąc umożliwić przenikanie się przestrzeni aktora i widza. Przebudowa nie została zrealizowana. Projekty wykonane w latach 1972-1980 przez Oskara Hansena i jego zespół w Zakładach Doświadczalnych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie znajdują się w Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Prezentowaliśmy je na wystawie Z archiwum Galerii Studio w 2016.

Szajnie udało się natomiast stworzyć nowe miejsce sztuki współczesnej i zapoczątkować poważny zbiór sztuki. W okresie jego dyrekcji w Galerii Studio występowali przedstawiciele neoawangardy: Edward Dwurnik i Jerzy Kalina (1975), Jan Berdyszak (1975), Robert Rehfeldt i Ruth Wolf Rehfeldt (1975), Stuart Brisley (1975), Grupa Od Nowa (1976), Ryszard Winiarski (1976), Wolf Vostell (1976), Natalia Lach-Lachowicz (1978), Marek Konieczny (1978), Krzysztof Zarębski (1980), Mario Merz (1981), Sol Le Witt (1981), odbyły się koncerty grup Ossjan (1973), Maanam (1975), Tilt (1979). Kilkakrotnie pokazywał tu swoje prace Józef Szajna, który w stanie wojennym zaprosił do Teatru Studio pozbawioną wówczas stałej siedziby Akademię Ruchu. Kierownikami Galerii Studio byli Andrzej Ekwiński (1975-1978), Andrzej Sosnowski (1978-1981), Andrzej Skoczylas (1981/1982). Zbiór sztuki nie był początkowo duży. W 1976 znajdowało się w nim osiemdziesiąt pięć prac, m.in. Jerzego Beresia, Stefana Gierowskiego, Jerzego Kałuckiego, Alfreda Lenicy, Zbigniewa Makowskiego, Jerzego Nowosielskiego, Stefana Gierowskiego, Józefa Szajny, Teresy Pągowskiej, Erny Rosenstein, Henryka Stażewskiego, Jonasza Sterna, Jana Tarasina, Ryszarda Winiarskiego. Nie stosowano nazwy „kolekcja”. Wystawa sztuki współczesnej w przestrzeniach teatru miała być zaczątkiem „muzeum” i taki termin funkcjonował w pierwszej fazie istnienia galerii. W tym czasie w Warszawie nie było muzeum sztuki współczesnej, ani stałej ekspozycji aktualnej sztuki polskiej.

W 1980 galeria i teatr zmieniły nazwę na Centrum Sztuki Studio Teatr – Galeria, od 1985 na Centrum Sztuki Studio im. S. I. Witkiewicza, w 2007 powrócono do pierwotnej nazwy.

W latach 1982–1995 Galerią kierował Zbigniew Taranienko, program się zmienił, preferowano klasyczne gatunki: malarstwo, rzeźbę, grafikę. Zbiory galerii znacznie się powiększyły i w 1997 liczyły osiemset obiektów wraz z depozytami. Obecnie zbiór ten sięga tysiąca prac. Są w nim prace wybitnych artystek i artystów: Ewy Partum, Natalii Lach-Lachowicz, Magdaleny Abakanowicz, Krystyny Piotrowskiej, Krystiany Robb-Narbutt, Barbary Falender, Wojciecha Fangora, Koji Kamoji, Grzegorza Kowalskiego, Tomasza Ciecierskiego, Włodzimierza J. Zakrzewskiego, Jerzego Ryszarda Zielińskiego „Jurry’ego”, Jana Dobkowskiego, Krzysztofa M. Bednarskiego, Edwarda Krasińskiego, Andy Warhola. W zbiorach sztuki Galerii Studio znajduje się wieloelementowa instalacja Józefa Szajny Ślady (1972-1982). Jej rdzeniem jest niezwykły zespół rekwizytów, manekinów i obiektów, które brały udział w pierwszym przedstawieniu spektaklu Replika na Festiwalu Teatralnym w Edynburgu w 1972.

W latach 1995–2006  Galerią Studio kierował Grzegorz Pabel. Od roku 2006 do 2012 prowadził ją Krzysztof Żwirblis, który powrócił do neoawangardowych źródeł programu Józefa Szajny; w latach 2012–2015 kierowała nią Agnieszka Zawadowska, która kładła nacisk na sztukę nowoczesną i współczesną oraz tradycję scenografii.

Od 2018 dzięki specjalnej dotacji z Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, zbiór sztuki Galerii Studio przechodzi restrukturyzację, dzieła są poddawane konserwacji, a magazyny są unowocześnianie. W Galerii Studio znajduje się także obszerne archiwum wystaw, wycinków prasowych, fotografii, które w tej chwili jest porządkowywane i stopniowo digitalizowane.

Aktualności: