EWA ZARZYCKA: NIE JESTEM ZOFIĄ RYDET

EWA ZARZYCKA: NIE JESTEM ZOFIĄ RYDET

WERNISAŻ: 15 stycznia 2018, godz. 19:00 

WYSTAWA: 16 stycznia – 31 marca 2018 

PERFORMANCE: 11 marca 2018, godz. 18:00 


Ewa Zarzycka tworzy zdjęcia, filmy, performance, jest również autorką notatek na pograniczu literatury i rysunku. Zaczynała od fotografii, w latach 80. stworzyła kilka prac filmowych, obecnie coraz częściej sięga po kamerę wideo i dyktafon. Pierwsze wystąpienia performance miała na początku lat 80., jej pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w 1991 roku w Galerii Grodzkiej BWA w Lublinie. Jej sztuka jest zapisem codziennego życia i nieustającą międzyludzką komunikacją. Na wystawę w Galerii Studio artystka przygotowała pokaz nowego projektu Nie jestem Zofią Rydet, który powstaje od 2017 roku. Składa się z filmów, w których pojawiają się bliskie artystce osoby w domowym lub pracownianym otoczeniu. Zarzycka nawiązuje do słynnego cyklu fotograficznego Zofii Rydet Zapis socjologiczny, który powstawał w latach 1978—1990, i składa się ze zdjęć ukazujących ludzi w scenerii ich mieszkań i domów, stanowiąc niezwykły przekrój przez społeczeństwo. Praca Zarzyckiej to dialog z wybitną artystką, nieco przewrotny hołd, w którym zwątpienie w obiektywizm zapisu medialnego łączy się z czułym, niepozbawionym ironii spojrzeniem na zaprzyjaźnionych artystów. Ważne miejsce na wystawie zajmują materiały z archiwum. Są to w większości wczesne prace – zdjęcia o charakterze etiud lub szkiców, które Zarzycka tworzyła w latach 70. w czasie studiów w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, m.in. w Pracowni Działań i Struktur Wizualnych Andrzeja Lachowicza. Mają wymiar performatywny i wspólnotowy. Zdarzało się, że spotkania w gronie znajomych przekształcały się w działania o charakterze artystycznym, które przetrwały tylko dzięki dokumentacji. Medium filmowe, które pojawia się w sztuce Zarzyckiej w latach 80., od początku traktowane było przez nią krytycznie, a jednocześnie ze świadomością, że sama praca nad filmem ma afirmatywny wymiar wzmacniania wspólnotowych więzi. Filmy Przejawy z 1980 roku albo Kardynał i grubaska – twórcy kultury z 1985 (wspólnie z Tomaszem Dobrzyńskim), kręcone były w prywatnych domach, w niewielkim gronie bliskich osób. Taki sposób działania można porównać z metodami, jakimi posługiwała się rosyjska grupa performerska Działania Kolektywne, gdzie samo wydarzenie spotkania poza kontrolą władz tworzyło klimat opozycji i alternatywy. Na wystawie w Galerii Studio film Przejawy z 1980 roku powraca w nowej, opatrzonej odautorskim komentarzem wersji. W sztuce Ewy Zarzyckiej materiałem jest jej własne życie i pamięć, a przeszłość, odczytywana wciąż na nowo, nigdy nie stoi w miejscu. 

Kuratorki: Agnieszka Rayzacher, Dorota Jarecka 



EWA ZARZYCKA. I AM NOT ZOFIA RYDET

OPENING: 15 January 2018, 7 PM 

EXHIBITION: 16 January – 31 March 2018 

PERFORMANCE: 11 March 2018, 6 PM 


Ewa Zarzycka’s work embraces the fields of performance, filmmaking, and photography. She also creates written drawings that form a specific kind of visual memoirs. In her early work, Zarzycka focused on photography. Since the 1980s, she has gained renown mostly as a performer and a filmmaker. In 1991, the artist had her first solo show at the Galeria Grodzka BWA in Lublin. Galeria Studio is pleased to present Ewa Zarzycka’s new project I Am Not Zofia Rydet. These short and simple movies are dedicated to friends and colleagues who pose for her at their homes or studios recreating the scenery from Zofia Rydet’s photographic series Sociological Record. Zarzycka pays tribute to the older generation artist, but also shows the limits of photography understood as an objective recording tool. The show also includes the artist’s early work, the series of black and white photos were created when she was a student at the Academy of Fine Arts in Wrocław mainly in Andrzej Lachowicz’s class between 1976 and 1978. There is a performative dimension to the works since Zarzycka used her camera to record group activities that easily turned into planned or spontaneous artistic actions. In the 1980s, Zarzycka’s interest in film was motivated by the desire to strengthen and develop relationships amongst friends. Two films from that decade, Symptoms from 1980 and Cardinal and a Fat Woman – Makers of Culture from 1985 (together with Tomasz Dobrzyński), were staged and filmed with the help and participation of a small circle of friends with private houses and gardens used as the setting. At Galeria Studio we present Symptoms in a new version from 2017 with today’s commentary from the artist. Ewa Zarzycka’s art thrives on her life and memory. Her activity consists in a peculiar mixture of a diary and a dialogue and it is activated by an ongoing intersubjective exchange. 

Curated by Agnieszka Rayzacher and Dorota Jarecka 



PODZIĘKOWANIA: Maria Zmarz – Koczanowicz, Witold Liszkowski, Lech Poniżnik, Andrzej Sapija (1 Maja we Wrocławiu, 1977), Joanna Czop, Marek Czop, Ryszard Jankiewicz, Roman Loryś (Notatki fotograficzne, 1976), Stanisława Dowchań, Anna Knychała, Danuta Wierzbicka (Warszaty ceramiczne (Kazimierz Dolny), 1979), Dobrosław Bagiński, Karolina Balcer, Anna Górecka, Adrian Górecki, Jerzy Kiernicki, Janusz Kołodrubiec, Krystyna Kutyna-Bagińska, Jerzy Onuch, Jan Pożarski, Zenobia Pożarska, Andrzej Szafran, Danuta Wierzbicka (Przejawy teraz, 1980 – 2017), Tomasz Dobrzyński (Kardynał i grubaska – twórcy kultury, 1985), Oskar Dawicki, Robert Jarosz, Sophie Jocz, Marcin Michalak, Anna Płotnicka, Stanisław Sielicki, Magda Skowrońska, Waldemar Szmatuła, Paweł Susid, Zbigniew Warpechowski (Nie jestem Zofią Rydet, 2018) oraz Barbara Piwowarska i Łukasz Mojsak. 

WYSTAWA: Montaż i opracowanie filmów: Karolina Balcer, Janusz Czyżewicz, Karol Rębisz; Współpraca: Wiktor Zmysłowski; Opracowanie fotografii: Sławomir Smolarek; Montaż wystawy: Szymon Ignatowicz – Realizacja Wystaw; Współpraca: Magda Bałycz; Produkcja: Monika Rejman

czytaj mniej
Aktualności: