Daniel Buren - praca IN SITU

Daniel Buren - praca IN SITU

Daniel Buren, wybitny francuski artysta i teoretyk sztuki, zrealizuje dla STUDIO teatrgalerii Pracę In Situ w ramach projektu „Scenografia jako dzieło sztuki“.  
Wernisaż z udziałem autora odbędzie się 9 września 2018 roku o godzinie 19.00

STUDIO kontynuuje realizację idei „teatrugalerii", czyli miejsca, które łączy różne dziedziny sztuki, a także związane z nimi środowiska twórcze. STUDIO zachowuje przy tym prymat teatru dramatycznego w zgodzie ze swoją najlepszą tradycją. 

Koncepcja ta przekłada się w praktyce na realizowany co roku projekt stałej scenografii. Do jej zaprojektowania Studio zaprasza wyróżniających się artystów sztuki współczesnej. Staje się ona następnie punktem wyjścia dla pracy wybranych reżyserów. W ten sposób scenografia przestaje pełnić służebną funkcję wobec autora tekstu dramatycznego i wizji reżysera. Staje się autonomicznym dziełem sztuki, od interpretacji którego zaczynają pracę zaangażowani w projekt reżyserzy. Do przestrzeni dobiera się tekst i resztę elementów składających się na spektakl. To odwrócenie jest realizacją misji wynikającej z tradycji Studio i jego unikalnej nazwy. „Studio” oznacza pracownię artystyczną, w której poszukuje się nowych narzędzi estetycznych. Dlatego projekt ten jest dedykowany młodym reżyserom, których talent, energia i pasja są w całości zaangażowane w poszukiwanie własnego języka.  

W 2016 roku projekt „Izolatka”, na scenie Modelatornia, zrealizowali Nicolas Grospierre i Olga Mokrzycka-Grospierre. W tym sezonie realizacji idei „teatrugalerii" podjął się Daniela Buren - jeden z najwybitniejszych światowych artystów współczesnych i teoretyków sztuki. Obiekt-scenografia Burena będzie punktem wyjścia do pracy trzech młodych reżyserów: Radosława Maciąga, Ewy Rucińskiej oraz Grzegorza Jaremki. Pierwsza premiera odbędzie się 12 października 2018 r. w reż. R. Maciąga.

W teatrze mieszczańskim i psychologicznym zaczyna się od interpretacji tekstu, dlatego często mówi się o służebności teatru wobec literatury. My odwracamy na chwilę tę regułę. To przestrzeń jest dana z góry – jak dramat lub libretto. Praca reżysera zaczyna się od jej interpretacji,  do niej dobiera się tekst, aktorów itd. Stała scenografia jest też przez cały sezon „wystawiona” w teatrze, można ją oglądać niezależnie od spektakli. W ten sposób, na chwilę, Teatr staje się Galerią, granica między obydwoma gatunkami znika. Ta właśnie utopijna możliwość zainteresowała Daniela Burena, którego prace, tak praktyczne jak i teoretyczne były źródłem redefinicji pojęcia dzieła sztuki i wystawy w ostatnim stuleciu. Fakt, że rozchwytywany przez najważniejsze instytucje kultury na świecie artysta znalazł czas dla Studio, świadczy o tym, jaką siłę oddziaływania wciąż może mieć idea w sztuce. Inspiracją w tym projekcie była tu też dla mnie współpraca Szajny z Oskarem Hansenem, ich próby rozbicia mieszczańskiego układu sceny i widowni. Hansen stworzył szereg utopijnych projektów-szkiców przebudowy dużej sceny Studio, które można było oglądać na pierwszej wystawie kuratorowanej przez Dorotę Jarecką w Galerii Studio.  Natalia Korczakowska

Partnerem wydarzenia jest Ambasada Francji oraz Instytut Francuski w Polsce.

Daniel Buren jest uznawany jest za jednego z najważniejszych artystów powojennych. Urodzony w 1938 roku w Boulogne-Billancourt we Francji, absolwent paryskiej École Nationale Supérieure des Métiers d'Art. Przez swą trwającą ponad pięćdziesiąt lat praktykę artystyczną i pisma teoretyczne radykalnie kwestionuje istotę sztuki i instytucji muzeum. Zaczął malować na początku lat 60., by w 1965 roku porzucić tradycyjne malarstwo na rzecz pionowych pasów, białych lub kolorowych, ale zawsze o szerokości 8,7 centymetrów, które stały się emblematem jego sztuki. To tzw. „narzędzie wizualne”, tworzone z tkanin, papieru, taśmy i farby artysta umieszczał na tablicach reklamowych, klatkach schodowych, wagonach, w parkach, kawiarniach, na mostach, oraz, oczywiście, w galeriach i muzeach całego świata. Buren przeszczepił pojęcie “in situ” na grunt sztuk plastycznych, dla opisu twórczości nierozerwalnie związanej z topologicznymi i kulturowymi właściwościami miejsc, w których powstawały jego prace. Choć pasy pozostały najbardziej rozpoznawalnym elementem jego twórczości, Buren w ostatnich dwudziestu latach tworzy prace o bardziej rzeźbiarskiej i architektonicznej skali i formie. Polskę odwiedził po raz pierwszy w 1974 roku na zaproszenie Henryka Stażewskiego i Anki Ptaszkowskiej, kiedy swoim pasami pokrył wszystkie okna warszawskiej pracowni Stażewskiego. Prace Daniela Burena prezentowano w niezliczonej ilości miejsc na całym świecie. Od 1972 roku artysta czterokrotnie uczestniczył w wystawie Documenta w Kassel. Dziesięciokrotnie brał udział w Biennale Sztuki w Wenecji, gdzie w 1986 roku nagrodzono go Złotym Lwem za najlepszy pawilon narodowy. W tym samym roku powstała jego najsławniejsza realizacja „Les Deux Plateaux, sculpture in situ” w Palais Royal w Paryżu – pierwsza, z ponad osiemdziesięciu obecnie prac w przestrzeni publicznej. W Centre Pompidou w roku 2002 i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku w roku 2005 miał swoje wystawy monograficzne. 


czytaj mniej
Aktualności: