Opusy: Barbara Kinga Majewska i Marcin Masecki

Opusy: Barbara Kinga Majewska i Marcin Masecki

Barbara Kinga Majewska i Marcin Masecki czytają klasykę muzyki ostatnich kilkuset lat, jak niewielu przed nimi. Na początek: słynny cykl pieśni Roberta Schumanna.

OPUSY to cykl trzech koncertów Barbary Kingi Majewskiej i Marcina Maseckiego, prezentujący wybitne dzieła europejskiej literatury muzycznej w kontekstach niespodziewanych, czasem ryzykownych, zawsze uzasadnionych. To lekcja, jak z muzyki czerpać nie tylko przyjemność, ale i wiedzę, jak muzykę traktować jako źródło sensualnej przyjemności, ale też intelektualne zadanie. Metodą w tej lekturze jest badanie relacji muzyki z geografią, architekturą, historią taktyk wojennych. Biorąc partytury za punkt wyjścia, Majewska i Masecki czytają dzieła muzyczne jak mapy polityczne, klimatyczne, demograficzne, jak rzuty architektoniczne kamienic, świątyń, miast, jak plany rozmieszczenia oddziałów, zorganizowania zasadzki, przeprowadzenia ataku. Za każdym razem w klasycznych dziełach odnajdują coś bardzo współczesnego: zapis świata w procesie płynnej przemiany, wytrąconego ze stabilnej formy. Tu chorał protestancki swobodnie przechodzi w piosenkę, która wytraca się w recytatywie, a madrygał wielogłosowy staje się monodią o operowej narracji. 

Cykl rozpocznie seria pożegnań pod postacią testamentu, piosenki, lamentu, modlitwy i zeznania. Pierwszy OPUS to głównie dzieło Roberta Schumanna, a pobocznie Mike’a Oldfielda, Ryszarda Wagnera i Ignacego Kossobudzkiego. Po trzech miesiącach twórczej ciszy, w szpitalu dla nerwowo chorych, między 9 a 16 grudnia 1852 roku, Schumann komponuje swój ostatni cykl pieśni, znany dziś jako opus 135. O procesie ich tworzenia pisze w liście do przyjaciela, używając słów „radość” i „drżenie” (przed czymś, co może się wydarzyć). Miniaturowe i intymne w charakterze utwory łączy z powstałymi później wielkimi dziełami o charakterze publicznym jedynie tonacja d-moll. Teksty pieśni stanowią podsumowanie 26 lat życia kobiety, której serce należało do Kontynentu (Francja), a głowa do Wyspy (Anglia). Finalnie bohaterka zostaje skrócona o głowę i pochowana tam, gdzie nigdy nie należało jej serce. Do dziś śpiewa po niemiecku dzięki kompozytorowi znad Renu.

czytaj mniej

twórcy

KONCEPCJA, GŁOS Barbara Kinga Majewska
FORTEPIAN Marcin Masecki
SCENA

Duża im. Józefa Szajny

BILETY

35 / 50 PLN

kiedy gramy

niedziela

09.02.20

19:00
kup bilet
Aktualności: