Zapraszamy na spotkanie, podczas którego przybliżymy projekty i działania artystyczne eksplorujące zagadnienie opieki nierodzicielskiej oraz nienuklearnego modelu rodziny — rozumianej jako wspólnota, niekoniecznie oparta na więzach biologicznych.
21.02.2026, godz. 12:00-15:00
Przestrzeń Galerii Studio, górne piętro
Wydarzenie ma charakter otwarty.
Będziemy rozmawiać, czytać, słuchać, ruszać się, prowadzić burzę mózgów oraz analizować pojęcie więzi rodzinnych i pozarodzinnych poprzez ruch, obrazy i słowa. Zaprezentujemy także wybrane wydawnictwa artystyczne poświęcone relacjom (nie)rodzicielskim oraz praktykom opieki: publikację „Beyond Nuclear Family”, która podsumowuje wieloletni projekt artystyczny realizowany przez Towarzystwo Jindřicha Chalupeckiego oraz najnowszy numer zina „Nie widać mnie” przygotowany przez kolektyw Plenum Osób Opiekujących Się. Porozmawiamy również o fotoksiążce „Córka” Doroty Chilińskiej, prezentowanej na wystawie „Chcemy całego życia. Współdzielenie”.
Spotkanie stanowi kontynuację idei „Współdzielonej Biblioteczki Feministycznej”, zlokalizowanej na piętrze, będącej częścią ekspozycji. Zgromadzone w niej publikacje – zarówno naukowe, jak i artystyczne – poszerzają i uzupełniają zagadnienia podejmowane w ramach wystawy. Kolekcja powstała oddolnie i składa się przede wszystkim z darów od artystek i artystów, badaczek oraz instytucji.
Moderacja: Dorota Walentynowicz (SemFem/POOS)
Wydarzenie prowadzone będzie w formacie dwujęzycznym: po polsku i angielsku z możliwością tłumaczenia symultanicznego.
W trakcie wydarzenia zapewniamy opiekę w formie warsztatów dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Jeśli potrzebujesz opieki nad dzieckiem podczas wydarzenia, poinformuj nas o tym do 15.02, pisząc na adres mailowy: seminarium.feministyczne@gmail.com
Wydarzenie organizowane przy wsparciu Czeskiego Centrum w Warszawie oraz Alpine Pro Polska.
Więcej informacji o prezentowanych na spotkaniu wydawnictwach poniżej:
– Publikacja „Beyond Nuclear Family” stanowi zwieńczenie projektu o tej samej nazwie realizowanego przez Towarzystwo Jindřicha Chalupeckiego w latach 2020–2023. Projekt obejmował serię wystaw oraz programy performatywne i dyskursywne oraz zgłębiał temat różnorodnych sposobów budowania i definiowania rodziny, relacji i ról jej członków. Był próbą dekonstrukcji dominującego wizerunku rodziny nuklearnej, który zbyt często staje się źródłem frustracji i narzędziem manipulacji.
Rodzina nuklearna, definiowana jako małżeństwo mężczyzny i kobiety mieszkające z ich biologicznymi dziećmi, nadal stanowi niepisany status quo w naszym kontekście kulturowym, chociaż znaczna część społeczeństwa żyje w innych układach. W rzeczywistości ta idealizowana rodzina nuklearna stanowi doskonałe pole do realizacji imperatywu postępu, podziału pracy na płatną i niepłatną, lepszą i gorszą, a także do pogłębiania związanych z tym nierówności płciowych, klasowych i innych.
Towarzystwo Jindřich Chalupecký działa w Pradze i jest częścią inicjatywy feministycznych instytucji artystycznych. Podczas spotkania w Galerii Studio będą obecne Veronika Čechová i Tereza Jindrová.
– Zin „Nie widać mnie” jest piątym numerem w serii oddolnych publikacji poświęconych pracy opiekuńczej wydawanych przez kolektyw Plenum Osób Opiekujących Się (POOS). POOS to grupa robocza składająca się z osób pracujących w świecie sztuki. Wieloma różnymi sposobami mówi o tym, jak wygląda codzienne doświadczenie tworzenia, gdy jest się osobą, która opiekuje się: dzieckiem/uczniami/domem/kimś innym. Kolektyw tworzą: Adu Rączka, Ania Steller, Ania Witkowska, Dorota Walentynowicz, Katarzyna Kania, Wera Morawiec (i satelity). W ich realizacjach różne prace towarzyszą sobie i współdzielą przestrzeń, po to, aby wzmacniać to, co bywa opisywane jako słabe i niewidzialne. Najnowszy zin nie-rodzicielski to zestawienie prac, refleksji, pytań zebranych od osób, które opiekują się kimś, z kim nie mają relacji rodzicielskiej (m.in. Sonia Jaszczyńska, Julia Sokolnicka, Lama, Anka Zglenicka, Bartosz Karcz).
– Książka fotograficzna „Córka” Doroty Chilińskiej opowiada historię Ivki, która opiekuje się swoją chorą matką w ich wspólnym mieszkaniu. Artystka zdecydowała się uchwycić na zdjęciach codzienność i emocje związane z opieką nad osobą dotkniętą chorobą otępienną. Fotograficzna opowieść Doroty Chilińskiej koncentruje się na trosce, obecności i upływie czasu, a także odkrywa i dokumentuje tabuizowane sfery życia rodzinnego.
