en
 

Plath

Kalwat, Adamiecka, Keff

Premiera: 26 maja 2022

SPEKTAKL

Powrót
Teresa Tyszkiewicz, "Oczy", 1984, fotografia

Plath

PLATH, spektakl w reżyserii Katarzyny Kalwat inspirowany biografią i twórczością Sylvii Plath, oparty na tekście Bożeny Keff oraz aktorskich improwizacjach. Na scenie, obok aktorów STUDIO, wystąpią studentki i studenci Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie.

Główną osią spektaklu jest napięcie między radykalnym dążeniem Plath do doskonałości, a niemożnością sprostania oczekiwaniom, dyktowanym przez destrukcyjne wzorce kulturowe. Plath widziana przez Kalwat to kobieta-ikona, nieustannie poszukująca potwierdzenia swojej wartości, swojego idealnego wizerunku.

Kalwat: „To przedstawienie o idei teatru dzisiaj. Intymna, naznaczona bólem i melancholią twórczość Plath była dla niej ratunkiem, formą terapii, wyzwolenia, próbą okiełznania rozpadającej się rzeczywistości. Jednocześnie jest przejmującym zapisem zmagań z chorobą psychiczną i prób wpasowania się w ciasny gorset norm i konwencji”.

Teatr daje nam możliwość nie tylko przyjrzenia się temu narcystycznemu mechanizmowi, ale również jego rozbrojenia. Tu możemy badać momenty odmowy, zerwania i w końcu zatrzymania śmiercionośnej potrzeby doskonałości. Praktykować opór wobec niej właśnie tam, gdzie jest ona najbardziej oczekiwana: na scenie.

Już się zaczyna
Już trwa praca białka, kwasów i tłuszczy
wiążą się korzonki moich włosów
już DNA szkicuje szydełkuje pilnie komórkę do komórki
projektuje długość kości rozstaw osadzenie oczu

o jakże będziesz piękna przyjaciółko moja
i jakże zgnojona

żegnaj mi istnienie, bez snu, bez przebudzenia
w komunie tlenu azotu węgla nie tak znów równo rozdzielanych
dlatego teraz tylko komplet zębów w szczęce, dysków w kręgosłupie – to nam zostało
po macierzystym raju
żegnaj
a kiedy się urodzę i obdarzą mnie imieniem
szałwia
będę już
całkiem śmiertelna

Bożena Keff, fragment tekstu

Jak to jest, stawać się poetką? Ale nie po prostu poetką – największą poetką XX wieku. Taką, która potrafi dać wyraz intensywności własnego absolutnie odrębnego istnienia. I jak to jest, stawać się kobietą? Ale nie po prostu kobietą – kobietą jako doskonałą odpowiedzią na męskie spojrzenie? Jak to jest stawać się kochanką, ale taką, której namiętność jest tak niewyczerpana, że syci się tylko zagładą? A jak to jest stawać się partnerką poety, która nie utraci przy nim swojego głosu? I jak to jest stawać się samobójczynią, być mistrzynią w sztuce umierania – tą, która zrobi to trzykrotnie?
Sylvia Plath to ikona. To kobieta-poetka, która osiągnęła doskonałość.
Jak to jest, stawać się doskonałą?
Jak to jest się stawać nie-ludzką?


PARTNER: AKADEMIA TEATRALNA

 

Twórcy

reżyseria

Katarzyna Kalwat

tekst

Bożena Keff

dramaturgia

Agata Adamiecka-Sitek

scenografia, kostiumy, światła

Dagmara Latała, Jacek Latała

video

Antoni Grałek

muzyka

Żaneta Rydzewska

Muzyka na żywo

Maksymilian Pach

choreografia

Ramona Nagabczyńska

produkcja

Justyna Pankiewicz, Dorota Chałaczkiewicz

inspicjentka

Aleksandra Śliwińska

praktyki w dziale produkcji

Dominika Lubaszka, Aleksandra Łabędzka, Małgorzata Chojnowska

PRASA O SPEKTAKLU

Vogue, Katarzyna Kalwat w rozmowie z Michałem Centkowskim

"To co jest dla mnie istotne dzisiaj, gdy myślę o Sylvii Plath, to jakiś rodzaj napięcia między radykalnym dążeniem do doskonałości, a jednocześnie trudnością, czy wręcz niemożliwością sprostania tej doskonałości, życiowej, twórczej, artystycznej. (...) Plath interesuje mnie jako swojego rodzaju kulturowe zombie - byt nieustannie poszukujący zewnętrznego potwierdzenia swojej wartości, swojego idealnego wizerunku."

 

KASA BILETOWA

 

 

czynna codziennie (pn-nd):
w godzinach 14.00-19.00
(lub do rozpoczęcia spektaklu)

 

+48 22 656 69 41
+48 22 656 69 42
bilety@teatrstudio.pl

Strona STUDIO teatrgalerii wykorzystuje pliki cookies. Jeżeli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie plików cookies, możesz w każdej chwili zablokować je, korzystając z ustawień swojej przeglądarki internetowej.
Wyrażam zgodę